რუსული საჰაერო ძალების განუწყვეტელი იერიშები, განსაკუთრებით სამოქალაქო და ენერგოინფრასტრუქტურაზე, უკრაინის მოსახლეობას შორის შიშებს ზრდის - მით უმეტეს, ზამთრის მეტეოროლოგიური პირობების დადგომასთან ერთად.
ომში მყოფი სახელმწიფოს თითქმის ყველა ოლქში რთული ვითარებაა შექმნილი, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი რესურსის ნაკლებობის გამო. რეგიონების უმეტესობას შეფერხებებით მიეწოდება ელექტროენერგია, წყალი და ბუნებრივი აირი.
არანაკლებ მძიმე სურათია დედაქალაქ კიევში, სადაც 22 აგვისტოდან დაწყებული არცერთ დღეს არ ჩაუვლია საჰაერო განგაშის სირენების გარეშე. შესაბამისად, ადგილობრივებიც ახლა არჩევანის წინაშე დგანან - დატოვონ მშობლიური სახლი თუ დარჩნენ მძიმე პირობებში?
მაგალითად, კატერინა ცვიჰუნის 2 წლის შვილმა უკვე იცის, რისი მაუწყებელია საჰაერო განგაშის ხმა, ამიტომ საფრთხის თავიდან ასაცილებლად კიევის მცხოვრებმა ქალაქიდან წასვლა გადაწყვიტა.
„ვფიქრობ, ამას აღვიქვამ, როგორც შესაძლებლობას, ცოტა ამოვისუნთქო... როგორც შანსს, ამოვისუნთქო და დავისვენო, რადგან ომის ამ წლების განმავლობაში იმდენი დაღლილობა და დაძაბულობა დაგროვდა - როცა მარტო ველოდებოდი ჩემს მეუღლეს, შემდეგ მარტოხელა დედობის სირთულეებს ვუმკლავდებოდი, ვცხოვრობდი დაბომბვების პირობებში და მუდმივად ცვალებად გარემოებებთან მიწევდა შეგუება.
უბრალოდ მინდა, რომ ცოტა ხნით მაინც შევძლო ამოსუნთქვა და ამ ყველაფრისგან მცირე შვება ვიგრძნო.
სევდას ვგრძნობ, თუმცა ამაზე გაცილებით ძლიერია იმის გაცნობიერება, თუ რა უნდა გავაკეთო - წავიდე.
რაც ყველაზე მთავარია, ზუსტად ვიცი, რომ დავბრუნდები... კიევისა და უკრაინის გარეშე ცხოვრება არ შემიძლია. ჩემი ფესვები აქ არის, ჩემი შვილი უკრაინელია და ჩემი მეუღლე სწორედ ამისთვის იბრძვის“, - ამბობს კატერინა ცვიჰუნი, კიევის მცხოვრები.
მიუხედავად იმისა, რომ შეუძლებელია ზუსტად განისაზღვროს, რამდენმა ადამიანმა დატოვა კიევი, გაქირავების ბაზარზე მომხდარი ცვლილებები ამ პროცესის მასშტაბის შესახებ გარკვეულ წარმოდგენას ქმნის.
უკრაინის სტატისტიკის სამსახურში აცხადებენ, რომ სექტემბრის ტენდენციამ აჩვენა, რომ კიევში გასაქირავებელი ბინების რაოდენობა იზრდებოდა, მაშინ როდესაც უკრაინის დასავლეთ ნაწილში მდებარე რამდენიმე ქალაქში ეს მაჩვენებელი მცირდებოდა.
„თუ ყველაფერი მთლიანად განადგურდება - თუ საკანალიზაციო სისტემაც აღარ იარსებებს და ასე შემდეგ - არ ვიცი, შესაძლოა, რამდენიმე თვით საზღვარგარეთ წავიდეთ. თუმცა წარმოდგენაც არ გვაქვს, სად უნდა წავიდეთ ან როგორ მოვიქცეთ. ბოლოს და ბოლოს, იქ არავინ გველოდება.
ფინანსური დანაზოგი არ მაქვს - არაფერი ისეთი, რაც ძვირადღირებულ ადგილას ცხოვრების ან ბინის ქირაობის შესაძლებლობას მოგვცემდა.
ამიტომ მხოლოდ იმედით ვცხოვრობთ. თუმცა, გულწრფელად რომ ვთქვა, ეს იმედი კლიჩკოზე არ არის დამყარებული. ჩვენი იმედი უკრაინის შეიარაღებული ძალებია ან, შესაძლოა, ის შესაძლებლობა, რომ რუსეთს რაკეტები გამოელიოს.
დარწმუნებული ვარ, კლიჩკოს არაფერი გაუკეთებია და არც არაფრის გაკეთებას აპირებს. მისი ერთადერთი მოწოდება მოსახლეობისადმი წასვლა იყო - სულ ეს არის, რისი შეთავაზებაც შეუძლია.
მე არ მაქვს ფული, რომ წავიდე და სხვაგან საკუთარი თავის რჩენა შევძლო.
ბევრი ადამიანისთვის, ვისაც საცხოვრებლად სხვაგან გადასვლა სურდა, მათ შორის უკრაინის შიგნითაც, ხელმისაწვდომი ბინები უბრალოდ აღარ დარჩა. მაგალითად, ვინიცაში ოროთახიანი ბინის ქირა 18 000 ჰრივნა ღირს.
ასე რომ, სხვა გზა არ გვაქვს - ვრჩებით“, - ამბობს უკრაინის დედაქალაქის მცხოვრები კატერინა ტიმოშენკო.
კიევის საქალაქო სამხედრო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის შეფასებით, ამ ზამთარს რუსული მხარე ბოლომდე გამოიყენებს შესაძლებლობას, უკრაინის ენერგოინფრასტრუქტურისა და, შესაბამისად, მისი მოსახლეობის გამოსაფიტად.
ანდრი ტკაჩოვი ვარაუდობს, რომ უკრაინის კრიტიკულ ობიექტებზე დარტყმები გაძლიერდება, რადგან მოსკოვის მიზანია მსგავსი ჰუმანიტარული კატასტროფით აიძულოს კიევი, დათანხმდეს ომის დასრულებას კრემლის პირობებით.
გასულ წელს გათბობის სისტემის შეფერხებებმა კიევში ათასობით ადამიანი გაყინულ ბინებში დატოვა.
ახლა კი, ოფიციალური პირებისა და ანალიტიკოსების განცხადებით, ენერგეტიკული სისტემა, რომელიც უკვე ძლიერ არის დაზიანებული, სულ უფრო მეტად განიცდის სირთულეებს თავდასხმებისადმი გამძლეობის თვალსაზრისით, რაც ქვეყნის ენერგომედეგობას კიდევ ერთხელ სერიოზული გამოცდის წინაშე აყენებს.
ომის დასრულების პერსპექტივა ჯერ კიდევ არ ჩანს და ბევრი ადამიანი ახლა მხოლოდ იმაზე ფიქრობს, როგორ გაუძლოს მომდევნო რამდენიმე თვეს.
რუსეთმა, რეაქტიული უპილოტო საფრენი აპარატებისა და ბალისტიკური რაკეტების გამოყენებაში არსებული უპირატესობის წყალობით, კიევში თავდასხმების სამიზნეები გააფართოვა. ახლა მათ შორისაა ბენზინგასამართი სადგურები, მონაცემთა ცენტრები, საწყობები, დიდი სავაჭრო ობიექტები და ხიდები, რომლებსაც გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს სამოქალაქო ტრანსპორტისთვის მდინარე დნიპროს მიერ ორ ნაწილად გაყოფილ ქალაქში.
ელექტროენერგიის მიწოდების შეფერხებებმა პრობლემები შექმნა მეტროშიც, რომელიც კიევის მთავარი სატრანსპორტო არტერიაა და, ამავდროულად, ქალაქის მოსახლეობისთვის მთავარ ბომბსაფრად გამოიყენება.